یه روز یکی بهم گفت :
دنبال ستاره دنباله دار نباش ..سعی کن
خودت اون ستاره دنباله دار بشی
باز دوباره یه روز دیگه یکی دیگه بهم گفت :
توی آسمون ستاره های زیادی هست
اما هیچ ستاره ای مثل ستاره سهیل نمی شه !
یه زمانی هم یادم میاد یه رهگذر گفت :
چقدر خوبه که همه آدما مثل کهکشان باشن
همه با هم جمع بشن و کهکشانی از ستاره ها
رو بسازن یکی از یکی زیبا تر.....
با هم یکی بشن !


این بهترین کادویی بود که تا امروز گرفتم از دوست وبلاگ نویسم
سحر صالح .... ازش ممنونم که این همه منو خوشحال کرد
http://www.saharsaleh.blogfa.com/
و کادوی جالبی هم که گرفتم یه نامه از انجمن تصویرگران بود
که تولدم رو تبریک گفته بود کلی حال کردم
دوستان من این هفته روز جمعه تولد منه
یه جمله یادگاری واسم بنویسین ... می خوام پرینت بگیرم
و یادگاری نگه دارم مرسی ......

می رم اون بالا ها ... اون بالای بالا ..... بالا بلا بالا
ازم می پرسی : مثلا تا کجا ؟؟؟؟؟؟؟
منم می گم : همون جایی که تو نمی تونی بیای ....
بهم می گی : می خوای حسودی کنم ؟؟؟
منم می گم : اگه بدونی کجام حسودی نمی کنی .....
بهم نگاه می کنی و می گی : می دونی من و تو هر کجا که رفتیم
هیچ وقت بدون هم نرفتیم .... حالا تو می خوای منو تنها بذاری ؟
بهش لبخند زدمو گفتم : دیوونه .. گل گلخونه
آخه من به توی فضول چی بگم ؟ هر چی می خوام نگم نمی ذاری ...
خندید ...
بهش گفتم : عشق من .... من بالای بالای بالای قلب تو ایستادم
دارم عشق تو رو می بینم و لذت می برم ..... اون وقت تو حسودی می کنی ؟
سرشو آورد بالا و گفت :
اولا دیوونه خودتی ..... ثانیا عشق من .... من .... من ........
من چی ؟
من خیلی وقته که اون بالا بالا بالا های تو پر می زنم
چون نمی خوام کسی تو رو از من بدزده !

از خواب بیدار شدم .. دیدم صبح شده !
اصلا باورم نمی شد .. انگار تازه خوابیده بودم
اما حالا باید به طرز وحشتناکی بلند می شدم از جام ....
خواستم حرکت کنم اما دیدم نه پا دارم نه دست .... ترسیده بودم ..
به خودم گفتم خدایا چرا من اینجوری شدم ... انگار همه بدنم لمس شده !
من که توی خواب راه می رفتم .. با دستام موهامو مرتب کردم پس چی شد ییهو ؟؟؟
تو حال خودم نبودم ..هی سعی می کردم بلند شم اما نتونستم .....
سرمو با هزار بدبختی بلند کردم و دیدم اون چیزی رو که نباید می دیدم
آره درسته من نه پا داشتم نه دست .....
همه چی به طرز وحشتناکی قطع شده بود ...
کجا رفته بود خدا داند .. باورم نمی شد ..
تا اینکه همکارم اومد جلو و گفت دوست خوبم امروز چطوره ؟
.. دردی حس می کنی ؟
بدن دردت خوب شده ؟ شونه هات خوبن ؟ درد نمی کنه ؟ دیشب داد می زدی
بهت مرفین زدن ... خوابت برد ..... من همین جوری مات و مبهوت نگاش می کردم ..
فکر می کردم دیوونه شده اما انگار دیوونه داستان خودم بودم ......
یهو دکتر اومد داخل اتاق .. تازه فهمیدم کجام ! بهم گفت منو ببخش مجبور شدم
خیلی وضع بدنت ناجور بود ... منو ببخش .. اگه اینکارو نمی کردم جا به جا می مردی
آهسته به دکتر گفتم : بی خیال ... خدا بزرگه
آدما از فردای خودشون خبر ندارن .. اما عوضش حالا من می دونم که فردا روز دیگریست
به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد .............................

 
بابا آخه چقدر می خوای منو بزنی ؟
فکر می کنی من آدم می شم ؟ نه چی خیال کردی
من واسه اینکه آدم بدی بشم کلی زحمت کشیدم .....
اول از همه خودمو فراموش کردم .... دنیای پاکی رو که
سال ها واسش زحمت کشیده بودم ......
بعدش تو رو از یاد بردم که الان با تمام وجودت داری منو می زنی
و بعد از اون رفتم سراغ آدمای بد .. آدمایی که گاهی بدن گاهی وحشتناک
باهاشون نشست و برخاست کردم ... ازشون یاد گرفتم چطوری دروغ بگم ...
باورت نمی شه ؟ کلی کلاس داره بابا .. عین دانشگاه میمونه .. ترم بندی داره
خلاصه بعد از دروغ اینو یاد گرفتم که باید به همه محبت کنم
اونم چی ! از نوع الکی پلکیش
بعد روی چشمام کار کردم سعی کردم خشن باشم
مثل سگ نگاه کنم سیخ توی چشمای آدمای ساده
خلاصه نمی دونی چی بودمو چی شدم ..
آره بد بودنم زحمت داره اگه بخوای می تونی
فقط کافیه همه چیزو یهو فراموش کنی ..مطمئن باش وقتی که
از درون بمیری تازه زنده می شی بگدریم ... امروز اومدم اینجا که بهت بگم ..
 تنها چیزیکه منو امیدوار کرد که برگردم
خوبی های تو بود رفیق .... معرفت تو بود .... مهربونیات .... به فکر بودنات
هر کاری کردم دیدم نه نمی شه ...
تو انقدر پاکی که هر آدم بدی رو می تونی خوب کنی
واسه همین هر چی داشتمو پشت سر گذاشتمو اومدم پیشت ....
حالا هم اشکالی نداره تا می خورم منو بزن نوش جونت ...
عوضش اینجا پیش تو دیگه جام راحت و امنه !
دوستت دارم رفیق ( از محبت خارها گل می شود )
این یک داستان کوتاه است نه واقعیت